Trójdźwięk molowy

Jak to zrobić

1. Posłuchaj, jak pianino gra akord molowy; zauważ mniejszy pierwszy skok.
2. Śpiewaj na „no”, trzymając samogłoskę okrągłą, a dźwięk trochę ciemniejszy.
3. Patrz na tercję na piano-rollu; leży o jeden rząd niżej, niż leżałaby tercja wielka.
4. Każde przejście jest o półton wyżej niż poprzednie, aż zbliżysz się do górnej granicy zakresu, po czym wzór wraca tą samą drogą.

Wskazówka trenera: Tercja mała – ciemniejsza, nie zawyżaj jej.

Na co uważać

Tercja mała chce uciec w górę ku wielkiej, zwłaszcza zaraz po trójdźwięku durowym. Widać to jako żółty kafelek (za wysoko). Trzymaj ją świadomie nisko. Kwinta jest taka sama jak w trójdźwięku durowym i nadal ma tendencję wypadać za nisko po skoku. Nie pozwól, żeby ciemny kolor zmienił się w połknięty, gardłowy dźwięk; ton zostaje z przodu. Każdy ścisk oznacza: obniż zakres.

Dla kogo

Początkujący mogą się za niego wziąć zaraz po trójdźwięku durowym; średnio zaawansowani ostrzą nim słuch na rodzaj akordu. Rób go w głównym bloku, zaraz po ćwiczeniu Trójdźwięk durowy 1-3-5-3-1, dla bezpośredniego porównania. Skala molowa rozciąga ten sam kolor na całą oktawę. Żaden gotowy program go nie zawiera; wybierz go z kategorii Arpeggia.

Powiązane ćwiczenia

• 1-3-5-8-5-3-1 ●●○Akord z oktawą. Najpopularniejsze ćwiczenie w nauce śpiewu.
• Skok oktawy 1-8-1 ●●○Jeden skok, ale duży. Łączy rejestry.
• Staccato 1-3-5-8-5-3-1 ●●○Krótkie, oddzielone dźwięki. Trening szybkiego, celnego ataku.
• Kwinty jak w riffie ●●○Dwa razy pryma i kwinta, a na koniec oktawa trzymana przez trzy uderzenia. Te same dźwięki co w gitarowym power chordzie.