Trójdźwięk minorowy

Jak to zrobić

1. Posłuchaj, jak pianino gra akord minorowy; zauważ mniejszy pierwszy skok.
2. Śpiewaj na „no”, trzymając samogłoskę okrągłą, a dźwięk trochę ciemniejszy.
3. Patrz na tercję na piano-rollu; leży o jeden rząd niżej, niż leżałaby tercja wielka.
4. Pięć przejść, każde o półton wyżej niż poprzednie.

Wskazówka trenera: Tercja mała – ciemniejsza, nie zawyżaj jej.

Na co uważać

Tercja mała chce uciec w górę ku wielkiej, zwłaszcza zaraz po trójdźwięku majorowym. Widać to jako żółty od góry. Trzymaj ją świadomie nisko. Kwinta jest taka sama jak w trójdźwięku majorowym i nadal ma tendencję wypadać za nisko po skoku. Nie pozwól, żeby ciemny kolor zmienił się w połknięty, gardłowy dźwięk; ton zostaje z przodu. Każdy ścisk oznacza: obniż zakres.

Dla kogo

Początkujący mogą się za niego wziąć zaraz po trójdźwięku majorowym; średnio zaawansowani ostrzą nim słuch na rodzaj akordu. Rób go w głównym bloku, zaraz po ćwiczeniu Trójdźwięk majorowy 1-3-5-3-1, dla bezpośredniego porównania. Skala minorowa rozciąga ten sam kolor na całą oktawę. Żaden gotowy program go nie zawiera; wybierz go z kategorii Arpeggia.

Powiązane ćwiczenia

• 1-3-5-8-5-3-1 ●●○Akord z oktawą. Najpopularniejsze ćwiczenie w nauce śpiewu.
• Skok oktawy 1-8-1 ●●○Jeden skok, ale duży. Łączy rejestry.
• Staccato 1-3-5-8-5-3-1 ●●○Krótkie, oddzielone dźwięki. Trening szybkiego, celnego ataku.
• 1-5-8-5-1 ●●○Kwinta i oktawa – szkielet każdego akordu.