- Start
- Wszystkie ćwiczenia
Ćwiczenia wokalne
190 ćwiczeń w 11 kategoriach. Wybierz jedno, przeczytaj, jak je wykonać, i przećwicz w aplikacji z oceną intonacji na żywo.
Rozgrzewka
Delikatne buczenie, syreny i tryle. Zawsze zaczynaj od tego.
- Buczenie na jednym dźwięku Zamknięte usta, dźwięk "mmm" czujesz w wargach i nosie. Cztery sekundy, spokojnie.
- Buczenie 5-4-3-2-1 Pięć dźwięków w dół na "mmm". Rozgrzewa bez obciążania fałdów.
- Tryl wargowy – syrena Wargi wibrują jak motorówka, dźwięk sunie oktawę w górę i z powrotem.
- Syrena "u" (oktawa) Płynne glissando w górę i w dół na "u". Łączy dół i górę głosu.
- Syrena na "ng" (kwinta) Dźwięk jak na końcu słowa "dzwoNG". Prowadzi rezonans do "maski".
- Łagodne 1-2-3-2-1 Trzy dźwięki w górę i w dół. Zmieniaj samogłoskę: mi, me, ma.
- Twang na „nia” Jasne, wąskie „nia” na pięciu stopniach gamy z zatrzymaniem na kwincie. Twang to bezpieczna podstawa rockowego „pazura” – głos brzmi ostro, a gardło zostaje luźne.
- Pięć samogłosek na jednym dźwięku Jeden dźwięk i pięć samogłosek po kolei: mi, e, a, o, u – bez przerw między nimi. Ćwiczy równe samogłoski i legato: wysokość i barwa zostają, zmienia się tylko kształt ust.
- Westchnienie w dół (ziewnięcie) Z wysokiego "haa" swobodnie w dół, jak zmęczone westchnienie. Rozluźnia krtań.
- Rozgrzewka scatem w swingu Pryma, sekunda, tercja, kwinta i zejście – lekko, na sylabach „du-bi”. Rytm swingowy: pierwsza nuta z pary dłuższa, druga krótka, jak w jazzie.
- Pentatonika nad burdonem Pianino trzyma niski burdon – tonikę oktawę niżej, jak w dudach albo lirze korbowej – a Ty śpiewasz nad nim pentatonikę durową do seksty i z powrotem. Najpierw usłyszysz melodię, potem śpiewasz ją sam, tylko z burdonem.
- Buczenie z bluesową tercją Pryma, sekunda, tercja mała podciągnięta płynnie do wielkiej, sekunda i pryma – na zamkniętych ustach. Ten podjazd z tercji małej do wielkiej to „bluesowa tercja”, znak rozpoznawczy soulu i R&B.
- Rozgrzewka flow „jo” Krótka, rytmiczna fraza na kilku sąsiednich dźwiękach pentatoniki molowej, jak w melodyjnym rapie. Rozgrzewa głos i poczucie pulsu naraz.
Skale
Intonacja krok po kroku. Fundament czystego śpiewu.
- 5-stopniowa skala Klasyk: pięć dźwięków w górę i z powrotem. Najważniejsze ćwiczenie intonacji.
- Skala durowa (oktawa) Pełna oktawa w górę i w dół.
- Skala molowa Skala molowa naturalna – ciemniejsze brzmienie, typowe dla ballad.
- Pentatonika durowa Pięć dźwięków, z których zbudowane są prawie wszystkie popowe runy.
- Chromatyka (5 dźwięków) Każdy kolejny dźwięk o półton wyżej. Ekstremalny test intonacji.
- 9-stopniowa skala Ponad oktawa – przechodzisz przez passaggio w obie strony.
- Skala durowa w dół Od oktawy w dół. Uczy nieopadania na niskich dźwiękach.
- Pentatonika molowa Pentatonika molowa w górę do oktawy i z powrotem – podstawowa skala runów w R&B i soulu. Tercja mała i septyma dają ciemniejszy kolor niż pentatonika durowa.
- Skala bluesowa z „blue note” Pentatonika molowa z dodaną zmniejszoną kwintą – „blue note”. Trzy dźwięki co pół tonu to serce bluesa i soulu.
- Tercje łamane 1-3-2-4-3-5-4-6-5... Ćwiczy myślenie interwałami.
- Wolne legato do seksty Pięć stopni gamy durowej, seksta trzymana przez trzy uderzenia i zejście do prymy – powoli, na jednej samogłosce, bez przerw między dźwiękami.
- Skala dorycka w swingu Gama molowa z wielką sekstą – skala dorycka, podstawa jazzowych improwizacji na akordach molowych. Do oktawy i z powrotem, ósemki w swingu.
- Skala bebopowa w dół Skala miksolidyjska z dodanym półtonem między oktawą a septymą małą. Dzięki niemu w swingu na mocne części taktu trafiają dźwięki akordu septymowego.
- Pentatonika w rytmie walca Pentatonika durowa na trzy czwarte: kroki w górę do seksty, zejście, a na końcu szósty stopień pod toniką i powrót na tonikę. Na tej skali, bez półtonów, zbudowana jest większość prostych melodii ludowych.
- Pentatonika molowa do kwinty Pryma, tercja mała, kwarta, kwinta i z powrotem – dolna część pentatoniki molowej, skali runów w R&B, rocku i bluesie. Mały zakres i spokojne tempo: dobry pierwszy krok przed pełną skalą.
- Pentatonika durowa do seksty Pięć dźwięków pentatoniki durowej – pryma, sekunda, tercja, kwinta, seksta – w górę i z powrotem. Skala bez półtonów, na której stoją melodie popu i folku oraz proste runy.
Arpeggia
Skoki po dźwiękach akordu. Celność i łączenie rejestrów.
- Trójdźwięk durowy 1-3-5-3-1 Podstawowy akord rozłożony.
- 1-3-5-8-5-3-1 Akord z oktawą. Najpopularniejsze ćwiczenie w nauce śpiewu.
- Trójdźwięk molowy Akord molowy rozłożony.
- Skok oktawy 1-8-1 Jeden skok, ale duży. Łączy rejestry.
- Akord dominantowy 1-3-5-b7-8 Septyma mała między kwintą i oktawą – bluesowe brzmienie.
- Staccato 1-3-5-8-5-3-1 Krótkie, oddzielone dźwięki. Trening szybkiego, celnego ataku.
- Kwinty jak w riffie Dwa razy pryma i kwinta, a na koniec oktawa trzymana przez trzy uderzenia. Te same dźwięki co w gitarowym power chordzie.
- 1-5-8-5-1 Kwinta i oktawa – szkielet każdego akordu.
- Strojenie trójdźwięku jak w chórze Pryma, tercja wielka, kwinta i oktawa – każdy dźwięk długi i prosty, bez vibrato. Pianino poda tylko pierwszy dźwięk, resztę stroisz sam, jak głos w akordzie chóru. Wynik liczy też stabilność.
- Akordy II–V–I w pasażu Najczęstszy obrót akordów w jazzie, zaśpiewany dźwiękami akordów: molowy septymowy w górę, dominanta w dół i durowy z septymą wielką na końcu. Ósemki w swingu.
- Akord sekstowy w swingu Pryma, tercja, kwinta i seksta wielka – akord durowy z sekstą, jeden z najczęstszych akordów w jazzie – w górę i z powrotem, w rytmie swingowym: długa–krótka.
- Pasaż do decymy 1-3-5-8-10 Trójdźwięk durowy przez oktawę aż do tercji nad nią (decymy) i z powrotem. Prawie półtorej oktawy – trudniejszy krewny pasażu 1-3-5-8-5-3-1.
Interwały
Trafianie w konkretne odległości między dźwiękami.
- Interwał: sekunda wielka Śpiewasz dźwięk, skaczesz o 2 półtony w górę i wracasz.
- Interwał: tercja wielka Śpiewasz dźwięk, skaczesz o 4 półtony w górę i wracasz.
- Interwał: tercja mała Śpiewasz dźwięk, skaczesz o 3 półtony w górę i wracasz.
- Interwał: kwarta Śpiewasz dźwięk, skaczesz o 5 półtonów w górę i wracasz.
- Interwał: kwinta Śpiewasz dźwięk, skaczesz o 7 półtonów w górę i wracasz.
- Interwał: seksta wielka Śpiewasz dźwięk, skaczesz o 9 półtonów w górę i wracasz.
- Interwał: septyma wielka Śpiewasz dźwięk, skaczesz o 11 półtonów w górę i wracasz.
- Interwał: oktawa Śpiewasz dźwięk, skaczesz o 12 półtonów w górę i wracasz.
- Mix interwałów 1-3-1-5-1-8-1 Coraz większe skoki od tej samej podstawy.
- Skok oktawowy z mocnym szczytem Skok o oktawę i trzymany szczyt, potem ponowne wejście na górny dźwięk i zejście dźwiękami pentatoniki molowej do prymy.
- Interwały od toniki bez pianina Pianino poda tylko pierwszy dźwięk. Od toniki śpiewasz sam sekundę, tercję, kwartę i kwintę, za każdym razem wracając na tonikę – jak w solfeżu.
- Szerokie interwały bez pianina Skoki po stopniach gamy durowej w przeplocie: kwinta, tercja, seksta, kwarta, septyma i oktawa. Usłyszysz tylko pierwszy dźwięk – intonacja bez podpowiedzi, jak w chórze a cappella.
- Skoki na „i” w swingu Od toniki skok o tercję wielką, sekstę wielką i septymę małą – za każdym razem górny dźwięk wchodzi na krótką ósemkę przed uderzeniem i trwa dalej. Typowe jazzowe przesunięcie akcentu.
- Harmonia tercję wyżej Najpierw pianino zagra Twoją linię, potem gra melodię, a Ty śpiewasz nad nią drugi głos – tercję wyżej, krok w krok. Tak brzmi górna harmonia w folku i country.
- Harmonia w sekstach Pianino gra melodię wysoko, a Ty śpiewasz pod nią drugi głos – sekstę niżej, równolegle, krok w krok. Seksty wielkie i małe przeplatają się jak w ludowym dwugłosie.
Mix i belt
Góra głosu bez forsowania. Mocne, długie wysokie dźwięki jak w wielkich popowych refrenach.
- "Nej" 1-3-5-8-5-3-1 (mix) Nosowe, "bachorowate" NEJ. Ustawia głos w mixie – góra bez krzyku i bez falsetu.
- "Gi" 1-5-8-5-1 (zwarcie fałdów) Twarde "G" domyka fałdy, "i" trzyma cienko. Wysokie dźwięki bez powietrza w tonie.
- "Mam" 8-5-3-1 (z góry w dół) Start na górze, schodzisz w dół. Uczy przenoszenia lekkości góry na dół.
- Syrena "łi" przez passaggio Wąska samogłoska "i" pomaga przejechać przez "łamanie" głosu (E4–G4 u mężczyzn) bez przełomu.
- Belt: długi dźwięk na "e" Mocny, jasny, otwarty dźwięk na "e" (jak w "ten"). Cztery sekundy stabilnie, na wysokości.
- Messa di voce na wysokim dźwięku Cicho → głośno → cicho na jednym wysokim dźwięku. Tak buduje się napięcie w wielkich popowych refrenach.
- Flip do falsetu 1-8-1 na "u" Dolny dźwięk piersiowo, górny w lekkim falsecie, powrót. Znak firmowy akustycznego popu.
- Falset: długie "u" wysoko Lekki, przewiewny falset na "u" powyżej zakresu piersiowego.
- Skok 1-5-8 z zatrzymaniem na górze Dwa skoki w górę i trzy sekundy na szczycie. Emocjonalny "wyrzut" jak w refrenie.
- Legit: okrągłe „o” w górze Długi dźwięk w górnej części zakresu na okrągłym „o”: lekko, z otwartym gardłem, jak w klasycznej piosence musicalowej.
- Legit: pasaż legato „mo” Pasaż 1-3-5-8 w górę i z powrotem, łączony legato. Okrągły, spokojny dźwięk zamiast mocnego beltu.
- Belt: zawołanie „hej” Krótki rozbieg i trzymany „hej” w górze – jak okrzyk z musicalowej sceny, ale na zdrowym podparciu.
- Belt i legit na zmianę Ten sam krótki wzór raz w belcie na jasnym „e”, raz w legit na okrągłym „o”. Uczy przełączania barwy na tej samej wysokości.
- Zmiana rejestru w jednej frazie Pasaż przez ponad oktawę na „ja”: z dołu przez przejście do góry i z powrotem, bez przerwy i bez szwu.
- Przejście do falsetu w runie Wejście w górę i lekkie przejście do falsetu na oktawie, a potem run pentatoniką z powrotem do głosu piersiowego.
- Jodłowanie – przeskoki do falsetu Szybkie przeskoki między głosem piersiowym a falsetem: z dołu skok o sekstę w falset, powrót na tercję w piersiowy, skok na oktawę i zejście. Słyszalne „załamanie” jest tu celem – tak brzmi jodłowanie w country.
- Wejście na mocny długi dźwięk Trzy kroki po pentatonice molowej i długi, mocny dźwięk na kwincie w górnej połowie zakresu – typowe zakończenie rockowej frazy.
- Mocny dźwięk bez falowania Długi, mocny dźwięk w górnej połowie zakresu trzymany prosto – bez vibrato i bez pływania wysokości. Wynik liczy też stabilność.
- Akcenty z twangiem na „hej” Dwa krótkie, akcentowane „hej” na kwincie, potem szybki zwrot przez kwartę i septymę małą i trzymany dźwięk. Bezpieczny rockowy „pazur”: jasny twang zamiast krzyku.
- Oktawa w górę głosem głowowym Trójdźwięk do oktawy z trzymanym szczytem i zejście gamą – lekko, na okrągłym „u”. Poszerza zakres w górę bez wpychania ciężkiego głosu piersiowego.
- Bluesowa fraza w swingu (mix) Pentatonika molowa w rytmie swingowym aż do septymy małej, trzymanej przez dwa uderzenia, i zejście do prymy – w górnej połowie zakresu. Tak brzmi jazzowa fraza bluesowa śpiewana głosem mieszanym.
- Swingowy wjazd na wysoki dźwięk Akord sekstowy w swingu prowadzi na oktawę trzymaną przez trzy uderzenia, potem zejście przez septymę małą do kwinty – jak finał chorusu z big bandem, w górnej połowie zakresu.
- Wysoki prosty dźwięk jak w bluegrassie Pentatonika durowa w górę na sekstę trzymaną przez cztery uderzenia i powrót – w górnej połowie zakresu, prostym tonem bez vibrato. Tak brzmi wysoki, „samotny” głos bluegrassu i country. Wynik liczy też stabilność długiego dźwięku.
- Wysoki hook bez vibrato Refren w górnej części zakresu na pentatonice molowej, śpiewany prostym, czystym tonem – tak brzmią hooki w melodyjnym rapie. Bez autotune'a intonacja musi być Twoja.
Riffy i runy
Pentatonika, runy, ozdobniki i podjazdy.
- Run pentatoniczny w dół 8-6-5-3-2-1 Najczęstszy run w popie – z oktawy szybko w dół po pentatonice.
- Run pentatoniczny w górę Rozbieg w górę zakończony długą oktawą.
- Run bluesowy (pentatonika molowa) Ciemniejsza, R&B-owa wersja runu. Septyma i tercja mała.
- Obiegnik 5-6-5-3-1 Klasyczna popowa "ozdoba" na końcu frazy.
- Mordent 1-2-1 i 1-7-1 Szybkie "muśnięcie" sąsiedniego dźwięku i powrót. Górny i dolny mordent.
- Pop scoop (podjazd do nuty) Krótki, świadomy podjazd od dołu do nuty docelowej. Ma być efektem, nie nawykiem.
- Długi run 8-7-6-5-4-3-2-1 Cała skala w dół w szybkim tempie.
- Rytmiczna fraza pentatoniczna Krótka fraza z synkopą – jak wers w piosence.
- Run w komórkach po trzy Pentatonika molowa w dół w grupach po trzy dźwięki: każda komórka zaczyna się o stopień niżej. Tak buduje się dłuższe runy R&B.
- Run gospelowy z nawrotami Run od oktawy w dół po pentatonice molowej, z dwoma nawrotami po drodze. Typowy ozdobnik gospel i soul.
- Groove z synkopą Krótka fraza z synkopami – dźwięki wchodzą między uderzeniami i trwają przez puls. Ćwiczy rytm i luz frazowania w R&B.
- Opadnięcie na końcu frazy Trzymany dźwięk, a na koniec zjazd glissandem w dół – „fall-off”, częste zakończenie frazy w soulu.
- Riff na końcu frazy Fraza zakończona krótkim riffem: po trzymanym dźwięku kilka szybkich nut pentatoniki i powrót do toniki.
- Podjazd do mocnego dźwięku Trzy krótkie podjazdy od dołu do coraz wyższych dźwięków, każdy zakończony długim, mocnym trzymaniem. Świadome rockowe wejście w dźwięk, nie przypadkowe dociąganie.
- Portamento – płynne łączenie dźwięków Kwinta w górę i z powrotem, ale zamiast skoku – świadome, płynne przejście przez wszystkie wysokości. Klasyczny środek wyrazu, który łączy dźwięki, nie rozmazując ich.
- Lick na odpowiedź – co raz inny Pianino gra krótką, losową frazę ze skali bluesowej w swingu, a Ty ją powtarzasz – jak wymiana fraz z zespołem. Każde powtórzenie to nowy lick, więc nie da się go wykuć na pamięć.
- Country: podjazdy i „płacz” w głosie Typowe ozdobniki country: podjazd z dołu na tonikę, podjazd na tercję i „płacz” – wejście na kwintę z seksty, z góry, jak załamanie głosu. Na końcu spokojne zejście do toniki.
- Bieg gamą do finałowego dźwięku Koniec frazy – tercja, sekunda, pryma – a potem szybki bieg gamą durową przez całą oktawę na trzymany górny dźwięk. Klasyczne zakończenie numeru musicalowego: ostatnia nuta na szczycie.
- Ad-liby Krótka fraza, a po niej dwa ad-liby: „jeah” oktawę wyżej, które opada o kwartę, i niższe „ej” zjeżdżające do toniki – jak wtrącenia za głównym wokalem.
Oddech i długie dźwięki
Podparcie, stabilność, messa di voce, vibrato.
- Długi dźwięk 6 s Trzymaj jeden dźwięk równo przez 6 sekund.
- Długi dźwięk 10 s Dziesięć sekund bez chwiania się i bez opadania.
- Długi dźwięk 15 s Piętnaście sekund. Poziom refrenu wielkiej balady.
- Stabilność: 3 długie dźwięki Trzy dźwięki akordu po 4 sekundy, z oddechem między nimi.
- Messa di voce (cicho → głośno → cicho) Crescendo do połowy, potem decrescendo. Wysokość stoi w miejscu.
- Długa fraza bez oddechu (12 s) Jedenaście dźwięków legato na jednym oddechu. Frazy w popowych balladach bywają dłuższe.
- Crescendo na długim dźwięku Osiem sekund jednego dźwięku od cicha do głośna – jak finałowa nuta numeru musicalowego. Liczy się wysokość i równy wzrost głośności.
- Trzy frazy na szybkim oddechu Trzy frazy pentatoniki molowej jedna po drugiej, z krótkimi pauzami na oddech; ostatnia sięga oktawy. Ćwiczy wytrzymałość na długie rockowe partie.
- Syk "sss" na czas Wypuszczaj powietrze na "sss" tak długo, jak się da. Mierzymy sekundy. Cel: 30+.
- Vibrato na długim dźwięku Zacznij prosto, po sekundzie puść naturalne falowanie. Mierzymy częstotliwość (cel 5–7 Hz) i głębokość.
- Prosty ton bez vibrato Przeciwieństwo vibrato: idealnie prosty, nieruchomy dźwięk. Popowe "straight tone".
- Vibrato dopiero na końcu dźwięku Długi dźwięk: przez większą część (ok. 60%) prosty, vibrato dopiero na końcu – tak kończy frazę jazzowa ballada. Mierzymy jedno i drugie: prosty początek i falowanie na końcu (cel 5–7 Hz).
- Długa fraza ludowa bez vibrato Oryginalna fraza w stylu pieśni ludowej, na pentatonice, cała na jednym oddechu. Ton prosty, bez vibrato – jak w śpiewie akustycznym. Wynik liczy też stabilność długich dźwięków.
- Soulowa fraza na jednym oddechu Długa fraza na pentatonice molowej zakończona krótkim riffem, cała na jednym oddechu. Uczy rozkładać powietrze tak, żeby na ozdobnik i ostatni długi dźwięk jeszcze go starczyło.
- Legato na jednym oddechu Pięć stopni gamy durowej w górę długimi dźwiękami, kwinta trzymana przez cztery uderzenia i szybsze zejście – cała fraza na jednym oddechu, bez przerw między dźwiękami. Pierwszy krok do długich, równych fraz klasycznych.
- Cztery takty na jednym oddechu Ciągłe flow w ósemkach przez cztery takty bez pauzy, zakończone długim dźwiękiem. Uczy rozkładać powietrze na długą zwrotkę.
Zwinność
Szybkie skale i melizmaty. Precyzja w tempie.
- Szybka skala 5-stopniowa Ta sama skala co w podstawach, dwa razy szybciej.
- Szybkie 1-3-5-8-5-3-1 Arpeggio w ósemkach.
- Tryl 1-2-1-2-1-2-1 Szybka zmiana między dwoma dźwiękami.
- Melizmat 1-2-3-2-1-2-3-2-1 Dziewięć dźwięków na jednej samogłosce.
- Szybka skala oktawowa Pełna oktawa w ósemkach.
- Szybka dykcja „ta ka di mi” Szybkie sylaby na kilku sąsiednich dźwiękach – trening dykcji jak w piosenkach z szybkim tekstem.
- Dykcja na pasażu „pa ta ka la” Szybkie sylaby na pasażu do oktawy i z powrotem. Spółgłoski wyraźne, a mimo to każda nuta czysta.
- Okrążanie dźwięku – chromatyka Do toniki, tercji i kwinty dochodzisz z dwóch stron: z góry o stopień gamy, z dołu o półton. To „enclosure”, chromatyczne okrążenie, na którym zbudowane są frazy bebopowe.
- Flow w triolach Cztery triole na pentatonice molowej – trzy sylaby na każde uderzenie, znak rozpoznawczy melodyjnego rapu – i długi dźwięk na koniec.
- Zmiana flow: ósemki i triole Jedna fraza, dwa rytmy: najpierw ósemki („ta ka”), w środku triole („ta ki ta”), na koniec znów ósemki. Tak raper zmienia flow w zwrotce, nie gubiąc bitu.
Słuch
Usłysz i powtórz. Bez podglądu nut.
- Powtórz dźwięk Słyszysz jeden dźwięk, powtarzasz go. Nuta pokazuje się dopiero po Twojej odpowiedzi.
- Powtórz interwał Dwa dźwięki – powtórz oba.
- Powtórz 3 dźwięki Krótka losowa melodia z trzech dźwięków.
- Powtórz 5 dźwięków Pięć losowych dźwięków ze skali.
- Powtórz akord (rozłożony) Losowy trójdźwięk dur lub moll. Rozpoznaj i powtórz.
- Czytanie melodii z rolki Pięć dźwięków z gamy durowej, za każdym razem inna melodia. Usłyszysz tylko pierwszy dźwięk – resztę odczytujesz z rolki, jak z nut.
Melodie
Piosenki i oryginalne frazy w różnych stylach. Śpiewaj z tekstem.
- Panie Janie Prosta, znana melodia. Rozgrzewka z tekstem.
- Twinkle Twinkle Little Star Skok o kwintę na początku, potem schodzenie po skali.
- Oda do radości (Beethoven) Temat IX symfonii. Same sekundy – test intonacji krok po kroku.
- Happy Birthday Skok o oktawę w trzeciej frazie. Klasyczna pułapka.
- Jingle Bells (refren) Rytmiczna, powtarzalna. Ćwiczy trzymanie tej samej nuty.
- Cicha noc (Silent Night) Szeroki zakres (1,5 oktawy) i długie dźwięki. Ballada w czystej postaci.
- Amazing Grace Pentatonika w praktyce. Melizmaty na "zing", "a", "was", "but".
- When the Saints Go Marching In Energiczna, z długimi dźwiękami na końcu fraz.
- Pop fraza: zwrotka akustyczna Oryginalna fraza w stylu akustycznych zwrotek: niski rejestr, pentatonika molowa, rytm mowy.
- Pop fraza: refren z wysoką nutą Oryginalny refren: skok na oktawę i trzymanie jej 3 uderzenia. Dwa razy.
- Pop fraza: falsetowy hook Oryginalny hook: dwa razy w górę do falsetu i zejście po pentatonice.
- Pop fraza: belt Oryginalna fraza: rozbieg 5-7-9 i czterosekundowy belt na oktawie.
- Fraza musicalowa Oryginalna fraza w stylu sceny: pasaż w górę, krótki zakręt i trzymany dźwięk na szczycie.
- Musicalowy finał Oryginalna fraza finałowa: dwa podejścia do wysokiego dźwięku i długi trzymany szczyt na koniec.
- Zwrotka R&B Oryginalna zwrotka w stylu R&B: synkopowany rytm, pentatonika molowa i krótki run na koniec.
- Ballada soulowa Oryginalna fraza ballady soulowej: spokojny początek, wspinaczka na szczyt i melizmat na zakończenie.
- Zwrotka rockowa Oryginalna zwrotka w stylu rocka: rytmiczne ósemki na pentatonice molowej, trzy linijki coraz wyżej i powrót do prymy.
- Refren rockowy Oryginalny refren w stylu rockowego hymnu: dwa wejścia na oktawę z trzymanym szczytem i zejście do prymy.
- Arietta legato Oryginalna fraza w stylu klasycznej arietty, na trzy czwarte: trzy łuki legato, ostatni ze szczytem na oktawie i powrotem do toniki.
- Kadencja na zakończenie arii Oryginalna fraza w stylu zakończenia arii: wejście trójdźwiękiem na długi szczyt na oktawie, potem kadencja – ozdobnik przez nonę i zejście gamą ósemkami do toniki.
- Scat – fraza i odpowiedź Oryginalna fraza scatowa w swingu: pytanie, które zatrzymuje się na sekundzie, i odpowiedź przez septymę małą w dół do toniki. W obu połowach tercja mała i wielka stoją obok siebie.
- Jazzowa ballada Oryginalna, wolna fraza: akord z septymą wielką, łuk przez sekstę, chromatyczne zejście od septymy wielkiej do kwinty i długie zakończenie na tonice. Miękko, legato.
- Oh My Darling, Clementine Amerykańska ballada ludowa z XIX wieku, na trzy czwarte. Prosta melodia na trójdźwięku, z kropkowanym rytmem w każdym takcie – w sam raz na czystą intonację.
- Drunken Sailor Tradycyjna szanta w skali doryckiej: zwrotka i refren. Jeden krótki motyw schodzi o cały ton i wraca – łatwo go zapamiętać, idealny do wspólnego śpiewania.
- Swing Low, Sweet Chariot Afroamerykański spiritual z XIX wieku – jedno z korzeni gospel i soulu. Krótkie frazy na pentatonice durowej, każda kończy się długim dźwiękiem.
- Korobiejniki Melodia rosyjskiej pieśni ludowej z XIX wieku (do wiersza Niekrasowa): molowa, z rytmem z kropką, śpiewana na „da”. Druga, najbardziej znana połowa pojawia się dwa razy.
- Greensleeves Angielska melodia z XVI wieku w tonacji molowej, w łagodnym, kołyszącym metrum: zwrotka i refren „Greensleeves”. Drobne melizmaty na „love”, „wrong” i „off”.
- Danny Boy Stara irlandzka melodia ze słowami z 1913 roku: długie, łukowe frazy w zakresie oktawy i kwinty. Skok na „here” to szczyt piosenki.
- Habanera (Carmen) Aria Carmen z opery Bizeta (1875), śpiewana na „la”. Zwrotka schodzi półtonami na tle tanecznego rytmu, z szybkimi ozdobnikami; potem cztery krótkie zawołania prowadzą do słynnego refrenu w tonacji durowej.
- Funiculì, Funiculà Słynny refren neapolitańskiej piosenki z 1880 roku. „Jamme, jamme” kołysze się między sąsiednimi dźwiękami, a „funiculì, funiculà” biegnie szybkimi powtarzanymi dźwiękami aż do wysokiej toniki.
- Makin’ Whoopee Standard jazzowy z 1928 roku: dwie pierwsze części refrenu. Każda linijka kołysze się na szybkim „an-oth-er” z kropką i ląduje na długim dźwięku; półtony prowadzą w górę do „makin’ whoopee”.
- Pieśń Generała (Piraci z Penzance) Piosenka-łamaniec z operetki Gilberta i Sullivana „Piraci z Penzance” (1879): jedna sylaba na każdą szybką ósemkę. Dźwięki są proste – trudność to wyraźna dykcja w tempie.
- Nessun dorma (Turandot) Kulminacja arii tenorowej z „Turandot” Pucciniego, od „Dilegua, o notte!” do ostatniego „Vincerò!”: wznosząca linia, powtarzane dźwięki i długi wysoki dźwięk na końcu – wysoko w twoim zakresie.
- O Holy Night Pieśń bożonarodzeniowa Adolphe’a Adama (1847) z angielskimi słowami Johna S. Dwighta: cała pierwsza zwrotka, od spokojnego początku po „Fall on your knees” i wysokie „O night divine”. Długie frazy w zakresie decymy.
- Deck the Halls Dawna walijska melodia kolędowa z angielskimi słowami z 1862 roku: żwawa, w tonacji durowej, z „fa la la” po każdym wersie.
- God Rest Ye Merry, Gentlemen Tradycyjna angielska kolęda w tonacji molowej, do melodii wydanej w 1855 roku: cała zwrotka z refrenem „O tidings of comfort and joy”. Po skoku o kwintę na początku melodia idzie głównie krokami.
- Joy to the World Słowa Isaaca Wattsa (1719) do melodii Lowella Masona (1839): pierwszy wers to gama durowa schodząca o oktawę, a na końcu „and heav’n and nature sing” wraca cztery razy.
- Bóg się rodzi Kolęda do słów Franciszka Karpińskiego (1792) w rytmie poloneza. Zaczyna się skokiem o oktawę, a w drugiej części jedna fraza wraca cztery razy.
- O Tannenbaum Niemiecka melodia ludowa ze świątecznymi słowami z 1824 roku, śpiewana po niemiecku: „O Tannenbaum”, środkowa część o kwintę wyżej i znowu początek, na trzy, z rytmem z kropką.
- Adeste Fideles Łaciński hymn bożonarodzeniowy znany z rękopisów Johna Francisa Wade’a z lat 40. i 50. XVIII wieku, śpiewany po łacinie: cała pierwsza zwrotka i trzy razy refren „Venite adoremus” przed końcowym „Dominum”.
- Hark! The Herald Angels Sing Słowa Charlesa Wesleya (1739, pierwsze wersy George’a Whitefielda) do melodii Feliksa Mendelssohna z 1840 roku: cała pierwsza zwrotka, która najwyższe dźwięki ma w końcowym „Hark! the herald angels sing”.
- Kalinka Piosenka Iwana Łarionowa z 1860 roku, długo uważana za rosyjską ludową, śpiewana na „da”: dwa razy refren, dwa długie dźwięki, zwrotka w równoległej tonacji durowej i jeszcze raz refren.
- La Paloma Habanera Sebastiána Iradiera z około 1863 roku, śpiewana po hiszpańsku: pierwsza zwrotka „Cuando salí de la Habana”, refren „Si a tu ventana llega una paloma” i końcowe „¡Ay, chinita, que sí!”.
- Sakura Sakura Japońska pieśń na koto z XIX wieku, ze słowami wydrukowanymi w 1888 roku, śpiewana na „la”: spokojne frazy w japońskiej skali pięciodźwiękowej z dwoma półtonami.
- Szczedryk Chóralny utwór Mykoły Łeontowycza (1916) na motywach ukraińskiej pieśni noworocznej – partia sopranu śpiewana na „la”: czterodźwiękowy motyw szesnaście razy, wyższa część środkowa z dwiema szybkimi gamami w górę i znowu motyw.
- Les anges dans nos campagnes Francuska kolęda wydrukowana w Paryżu w 1842 roku, śpiewana na „la”: zwrotka z powtarzanymi dźwiękami i rytmem z kropką, potem dwa razy refren „Gloria in excelsis Deo” z długim melizmatem – 16 dźwięków na „Glo-”.
- Wśród nocnej ciszy Polska kolęda znana od XIX wieku: dwie zwrotki, w każdej druga połowa w równych ósemkach śpiewana dwa razy – w pierwszej „Czym prędzej się wybierajcie”.
- Lulajże, Jezuniu Kolęda-kołysanka znana od XVIII wieku, w spokojnym rytmie na trzy: zwrotka, potem dwa razy refren „Lulajże, Jezuniu, lulajże, lulaj”.
- Przybieżeli do Betlejem Żywa kolęda do słów Jana Żabczyca (1631): dwie zwrotki, po każdej dwa razy refren „Chwała na wysokości”, który zaczyna się o oktawę nad toniką.
- Dzisiaj w Betlejem Radosna kolęda na trzy, drukowana od XIX wieku: zwrotka „Dzisiaj w Betlejem” i dwa razy refren „Chrystus się rodzi”.
- Prząśniczka Pieśń Stanisława Moniuszki do słów Jana Czeczota, z XIX wieku: dwie zwrotki z refrenem „Kręć się, kręć, wrzeciono”, w tonacji molowej, szybko i z rytmem z kropką.
- Góralu, czy ci nie żal Pieśń do słów Michała Bałuckiego z XIX wieku, w kołyszącym rytmie na sześć ósemek: pierwsza zwrotka i refren „Góralu, wróć się do hal”.
- Zwrotka country Oryginalna zwrotka w stylu country: pentatonika durowa, podciągnięcie tercji małej do wielkiej i podjazd na ostatni dźwięk. Śpiewana blisko mowy, z lekkim twangiem.
- Pieśń na dwa głosy Oryginalna pieśń w stylu folk na dwa głosy. Pianino najpierw zagra Twoją partię, potem melodię, a Ty śpiewasz nad nią górny głos – przez cały czas tercję wyżej, jak w duecie country.
- Prosty hook Krótki, chwytliwy refren na czterech sąsiednich dźwiękach pentatoniki molowej. Pierwszy krok do melodyjnego rapu: mało nut, liczą się czystość i rytm.
- Hook w triolach Oryginalny refren w stylu melodyjnego rapu: ósemki na pentatonice molowej przeplatane triolami, w drugiej połowie wyżej. Łączy flow z czystą melodią.
- Zwrotka melodyjnego rapu Oryginalna zwrotka: ósemki, nagła zmiana na triole, fraza wchodząca „na i” i ad-lib „jeah” oktawę wyżej na koniec. Wszystko na pentatonice molowej.
Narzędzia
Test zakresu głosu, wolny stroik.